Βράδια από βρώμικο σανίδι και φωνές
με τύλιξε άρωμα από οινόπνευμα
Συνηθισμένοι και από άποψη εραστές
όλα τα αλλάζουμε απότομα
Κάνει μια ζέστη που μου καίει το μυαλό
βλέπω τα όνειρα ντυμένα από εφιάλτες
Παραδομένη φαίνεσαι όπως κι εγώ
Στο καλοκαίρι,στην αλήθεια λιποτάκτες...

Τετάρτη, 21 Ιουλίου 2010

Sorry

Ζητώ συγνώμη απ' τους αναγνώστες και από τους bloggers που έχω χαθεί! Δεν έχω internet και μπαίνω από δανεικούς υπολογιστές. Θα επιστρέψω όσο το δυνατόν γρηγορότερα (:

Επίσης να πω και σε όσους με έχουν χάσει από το msn, ειδικά στην Ρούλη, ότι θα αργήσω να μπω εκεί μιας και δεν μπορώ να το κατεβάσω σε ξένο υπολογιστή.

Να προσέχετε και καλά να περνάτε (:

Τρίτη, 6 Ιουλίου 2010

:/

Κάποιοι είναι πολύ άδικοι. Δίνω μάχη αυτές τις μέρες με τον εαυτό μου. Κι όμως, κάποιοι απαιτούν πράγματα. Απαιτούν να μενω ίδια, απαιτούν να αντέχω, απαιτούν να μιλάω, απαιτούν και απαιτούν. Οκ, άνθρωπος είμαι γαμώτο! Δεν είμαι πηγή θετικής ενέργειας.
Ήμουν κάποτε και προσπαθώ να ξαναγίνω, αλλά αφήστε με να προσπαθήσω! Αφήστε με να βρω τον ρυθμό μου. Δεν μπορώ να χορεύω σε μουσική που δεν αντέχω. Δεν μπορώ να ακολουθήσω βήματα που με κάνουν να παραπατάω. Δεν μπορώ να αναπνεύσω αν δεν υπάρχει οξυγόνο.
Ίσως κάποιοι μπορούν, εγώ δεν μπορώ.
Λυπάμαι :|

Δευτέρα, 5 Ιουλίου 2010

Ααααααα :|

Άγχος άγχος άγχος άγχος :|
Τίποτα άλλο!
Αύριο αποτελέσματα από τις πανελλήνιες και έχω περισσότερο άγχος από τότε που έδινα :|
Ας έχουν πάει όλα καλά γαμώτο :|
Θα σας ενημερώσω αύριο...
[όχι ότι είχατε καμιά σκασίλα :Ρ]

Σάββατο, 3 Ιουλίου 2010

Νεύρα...

Περίεργα πράγματα συμβαίνουν.
Εγώ έχω το άγχος μου για τα αποτελέσματα των πανελληνίων. Φέτος αποφάσισαν να μας κάνουν πόλεμο νεύρων, αλλά ας μην το θίξω αυτό!
Αλλά δεν είμαι μόνο εγώ στην τσίτα.
Γενικά δεν ξέρω τι τρέχει με τους γύρω μου!
Οι γονείς μου τσακώνονται συνέχεια μεταξύ τους. Κάνουν επίθεση και σε μένα πολλές φορές. Και δεν ξέρω τι έχουν πάθει. Σαν να έχουν σπάσει τα νεύρα τους. Δεν τσακωνόμασταν μέσα στην χρονιά, τσακωνόμαστε τώρα :|
Περίεργο δεν είναι; Προσπαθώ να απέχω, αλλά όταν μου κάνουν κήρυγμα ακόμα και για το πώς κάθομαι, ε δεν αντέχω και πολύ. Δεν ξέρω τι συμβαίνει.

Αυτή η κατάσταση μου θυμίζει μέρες που πέρασαν και ήλπιζα να μην έρθουν ποτέ ξανά. Έχω ένα χάρισμα, μεταδίδω ότι νιώθω. Και αυτό προσπαθώ να επιστρατεύσω ώστε να τους ηρεμίσω. Προσπαθώ να μένω ήρεμη και χαλαρή ώστε να ηρεμίσουν τα πνεύματα.
Ασχολούμαι με την διακόσμηση του δωματίου μου. Σκέφτομαι πώς θα είναι το σπίτι μου (αν περάσω... Κάνε να χω περάσει και ό,τι θες μετά από μένα >.< ), έχω φτιάξει κολλάζ για να τα κορνιζάρω, έχω ανανεώσει την θήκη των CD, έχω ξεκαθαρίσει πολλά πράγματα που μαζευα καιρό. Γενικά βρίσκομαι συνέχεια σε κίνηση για να διώχνω το άγχος. Όμως οι γύρω μου είναι μονίμως στην τσίτα. Και δεν τις αντέχω τις φωνές :| Ελπίζω να ηρεμίσουν σύντομα τα πνεύματα... Ελπίζω ένα καλό αποτέλεσμα την Τρίτη να τους φέρει κοντά όλους :/ >.<