Βράδια από βρώμικο σανίδι και φωνές
με τύλιξε άρωμα από οινόπνευμα
Συνηθισμένοι και από άποψη εραστές
όλα τα αλλάζουμε απότομα
Κάνει μια ζέστη που μου καίει το μυαλό
βλέπω τα όνειρα ντυμένα από εφιάλτες
Παραδομένη φαίνεσαι όπως κι εγώ
Στο καλοκαίρι,στην αλήθεια λιποτάκτες...

Παρασκευή 13 Αυγούστου 2010

Και τώρα;

Έχετε μπει ποτέ σε μια σχέση που όλα φωνάζουν ότι δεν βγάζει πουθενά; Εγώ ναι, το έκανα. Φέρθηκα τελείως παρορμητικά... Και τώρα που τα σκέφτομαι όλα πιο ήρεμα βλέπω ότι έχει αδιέξοδο. Όχι, δεν είμαι τρελά ερωτευμένη. Θα έλεγα ότι μόνο έλξη υπάρχει, έλξη που υπήρχε πάντα από την πρώτη φορά, την μέρα που γνωριστήκαμε πριν χρόνια.
Δεν ξέρω πραγματικά τι μου γίνεται, ναι εγώ το λέω αυτό. Τι περιμένω από αυτόν; Να με βοηθήσει να ξεχάσω; Να με κάνει να νιώσω καλύτερα; Δεν ξέρω, ειλικρινά.
Θα μείνει εδώ για 5 μέρες ακόμα, μετά θα φύγει και αν όλα πάνε καλά, θα τον δω τον Οκτώβρη :/ Και μετά τι; Θα είμαι πάλι πάνω από ένα τηλέφωνο; Δεν μπορώ να το περάσω αυτό. Ορκίστηκα στον εαυτό μου, του το υποσχέθηκα, ότι ήταν η τελευταία φορά. Δεν είμαι ακόμη έτοιμη να μιλάω έτσι με κάποιον άλλον στο τηλέφωνο όπως μιλούσα με τον Χάρη. Δεν μπορώ να το περάσω πάλι αυτό :/
Και τι ζητάω κι εγώ τώρα; Δεν μπορώ να ζητάω να είναι όλα κομμένα και ραμμένα στα μέτρα μου, ούτε μπορώ να του απαιτήσω να κάνει περισσότερα από αυτά που μπορεί.
Σκέφτομαι να την σταματήσω αυτή τη σχέση τώρα που είναι νωρίς, τώρα που κανείς μας δεν έχει δεθεί τόσο πολύ. Γιατί αν δεθεί μαζί μου και μετά ζητήσω να μείνω μόνη, δεν θα το συγχωρήσω στον εαυτό μου.
Θα το συζητήσω μαζί του, θα του πω όσα σκέφτομαι. Θέλω να δω πώς το βλέπει, τι σκέφτεται, τι νιώθει...
Κι ελπίζω να μην πονέσει κανείς πάλι από την ίδια ιστορία. Μια ιστορία με διαφορετικούς πρωταγωνιστές και ίδια πάντα πλοκή. Ελπίζω το τέλος να μην είναι ίδιο και αυτήν τη φορά.

Τετάρτη 11 Αυγούστου 2010

Επέστρεψα!

Επέστρεψα και σύντομα θα έχετε και αναρτήσεις :Ρ
Έχω πολλά να σας πω... :/

Τετάρτη 21 Ιουλίου 2010

Sorry

Ζητώ συγνώμη απ' τους αναγνώστες και από τους bloggers που έχω χαθεί! Δεν έχω internet και μπαίνω από δανεικούς υπολογιστές. Θα επιστρέψω όσο το δυνατόν γρηγορότερα (:

Επίσης να πω και σε όσους με έχουν χάσει από το msn, ειδικά στην Ρούλη, ότι θα αργήσω να μπω εκεί μιας και δεν μπορώ να το κατεβάσω σε ξένο υπολογιστή.

Να προσέχετε και καλά να περνάτε (:

Τρίτη 6 Ιουλίου 2010

:/

Κάποιοι είναι πολύ άδικοι. Δίνω μάχη αυτές τις μέρες με τον εαυτό μου. Κι όμως, κάποιοι απαιτούν πράγματα. Απαιτούν να μενω ίδια, απαιτούν να αντέχω, απαιτούν να μιλάω, απαιτούν και απαιτούν. Οκ, άνθρωπος είμαι γαμώτο! Δεν είμαι πηγή θετικής ενέργειας.
Ήμουν κάποτε και προσπαθώ να ξαναγίνω, αλλά αφήστε με να προσπαθήσω! Αφήστε με να βρω τον ρυθμό μου. Δεν μπορώ να χορεύω σε μουσική που δεν αντέχω. Δεν μπορώ να ακολουθήσω βήματα που με κάνουν να παραπατάω. Δεν μπορώ να αναπνεύσω αν δεν υπάρχει οξυγόνο.
Ίσως κάποιοι μπορούν, εγώ δεν μπορώ.
Λυπάμαι :|

Δευτέρα 5 Ιουλίου 2010

Ααααααα :|

Άγχος άγχος άγχος άγχος :|
Τίποτα άλλο!
Αύριο αποτελέσματα από τις πανελλήνιες και έχω περισσότερο άγχος από τότε που έδινα :|
Ας έχουν πάει όλα καλά γαμώτο :|
Θα σας ενημερώσω αύριο...
[όχι ότι είχατε καμιά σκασίλα :Ρ]

Σάββατο 3 Ιουλίου 2010

Νεύρα...

Περίεργα πράγματα συμβαίνουν.
Εγώ έχω το άγχος μου για τα αποτελέσματα των πανελληνίων. Φέτος αποφάσισαν να μας κάνουν πόλεμο νεύρων, αλλά ας μην το θίξω αυτό!
Αλλά δεν είμαι μόνο εγώ στην τσίτα.
Γενικά δεν ξέρω τι τρέχει με τους γύρω μου!
Οι γονείς μου τσακώνονται συνέχεια μεταξύ τους. Κάνουν επίθεση και σε μένα πολλές φορές. Και δεν ξέρω τι έχουν πάθει. Σαν να έχουν σπάσει τα νεύρα τους. Δεν τσακωνόμασταν μέσα στην χρονιά, τσακωνόμαστε τώρα :|
Περίεργο δεν είναι; Προσπαθώ να απέχω, αλλά όταν μου κάνουν κήρυγμα ακόμα και για το πώς κάθομαι, ε δεν αντέχω και πολύ. Δεν ξέρω τι συμβαίνει.

Αυτή η κατάσταση μου θυμίζει μέρες που πέρασαν και ήλπιζα να μην έρθουν ποτέ ξανά. Έχω ένα χάρισμα, μεταδίδω ότι νιώθω. Και αυτό προσπαθώ να επιστρατεύσω ώστε να τους ηρεμίσω. Προσπαθώ να μένω ήρεμη και χαλαρή ώστε να ηρεμίσουν τα πνεύματα.
Ασχολούμαι με την διακόσμηση του δωματίου μου. Σκέφτομαι πώς θα είναι το σπίτι μου (αν περάσω... Κάνε να χω περάσει και ό,τι θες μετά από μένα >.< ), έχω φτιάξει κολλάζ για να τα κορνιζάρω, έχω ανανεώσει την θήκη των CD, έχω ξεκαθαρίσει πολλά πράγματα που μαζευα καιρό. Γενικά βρίσκομαι συνέχεια σε κίνηση για να διώχνω το άγχος. Όμως οι γύρω μου είναι μονίμως στην τσίτα. Και δεν τις αντέχω τις φωνές :| Ελπίζω να ηρεμίσουν σύντομα τα πνεύματα... Ελπίζω ένα καλό αποτέλεσμα την Τρίτη να τους φέρει κοντά όλους :/ >.<